ppp.wschowa.info » Informacje praktyczneBIP

Dziecko afatyczne w szkole i przedszkolu
Afazja - wskazówki do pracy na lekcji. Diagnoza dziecka: Afazja motoryczna, obniżona sprawność aparatu artykulacyjnego, zaburzenia słuchu fonematycznego i pamięci słuchowo – czuciowej. Zaburzona płaszczyzna semantyczna i gramatyczna języka. Dziecko z afazją nie jest upośledzone umysłowo – sprawność intelektualna lokuje się na poziomie normy przewidzianej dla wieku ! Dziecko: 1. Nie rozumie poleceń złożonych. 2. Ma problemy ze zrozumieniem dłuższych wypowiedzi. 3. Ma zaburzony słuch fonematyczny – wyrazy podobne brzmieniowo są dla niego trudne do zrozumienia, myli ich znaczenie np. półka- bułka, Tomek – domek, bazie – Basie; uczeń na pytanie: co jadł na śniadanie może odpowiedzieć, że jadł dzisiaj półkę. Dziecko nie dostrzeże błędu. 4. Ma problemy zarówno z czytaniem głośnym jak i z czytaniem cichym ( płynność czytania, poprawność czytania, intonacja, zrozumienie czytanego tekstu). 5. W pisaniu i czytaniu myli litery kształtopodobne. 6. Ma problemy z pisaniem, czytaniem i wypowiadaniem wyrazów wielosylabowych. 7. Buduje wypowiedzi niepoprawne pod względem gramatycznym, logicznym i semantycznym. 8. Ma problemy z prawidłowym używaniem konstrukcji przyimkowych. 9. Nie rozumie przenośni, dygresji – odczytuje je dosłownie; dla niego „dzisiaj wstałem lewą nogą” oznacza, że lewą nogę położyłem jako pierwszą na podłodze. 10. Poziom pisma jest na bardzo niskim poziomie – dziecko opuszcza znaki interpunkcyjne, znaki diakrytyczne, ma problem z utrzymaniem się w liniaturze – nie ma wady wzroku, zaburzona jest tylko spostrzegawczość wzrokowa. 11. Ma problemy z kategoryzowaniem, uogólnianiem, wyciąganiem wniosków, ponieważ to wymaga myślenia abstrakcyjnego. 12. Pamięć słuchowa jest na bardzo niskim poziomie. 13. Ma problemy z koncentracją uwagi. Wskazówki do pracy z uczniem: Uczeń powinien siedzieć w bliskim sąsiedztwie nauczyciela. Mówiąc do klasy, należy utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem. 1. Należy wydawać proste polecenia. Po każdym poleceniu należ odczekać chwilę na wykonanie zadania – dziecko musi mieć czas na przetworzenie usłyszanego komunikatu. 2. Należy upewnić się, że dziecko zrozumiało polecenie, w razie konieczności należy je powtórzyć. 3. Należy zadawać dziecku jasno sformułowane pytania wymagające jednoznacznej odpowiedzi. 4. Należy dać dziecku więcej czasu na przygotowanie się do rozmowy. 5. Należy doskonalić technikę pisania z pamięci – dziecko popełnia wtedy stosunkowo mało błędów. 6. Sprawdziany, kartkówki powinny mieć formę zadań zamkniętych lub formę testu wyboru odpowiedzi – maksymalnie 3 odpowiedzi do wyboru! 7. Należy zaznaczać w podręczniku treści konieczne do opanowania ( podkreślenie). 8. Należy przygotowywać dla dziecka notatki, które są konkretne i napisane prostym językiem lub przygotowywać ksero z zaznaczonymi najważniejszymi treściami. 9. Podczas lekcji stwarzać możliwość do interakcji społecznych ( praca w parach lub w małych grupach). 10. Stosować na lekcji materiał poglądowy, nowe wiadomości podawane tylko w formie ustnej są dla dziecka niezrozumiałe. 11. W miarę możliwości pozwolić na korzystanie podczas lekcji z komputera. 12. Jeśli podczas lekcji konieczna jest praca z tekstem, nauczyciel powinien powoli przeczytać dziecku ten tekst – podczas sprawdzianu / egzaminu zewnętrznego, w myśl obowiązujących przepisów, dziecko będzie miało nauczyciela wspomagającego, który będzie mu czytał tekst. 13. Podczas pracy na lekcji włączamy dziecko do działań – stawiamy przed nim zadania, które jest w stanie wykonać i odnieść sukces edukacyjny na forum klasy.
Afazja - niedokształcenie mowy o typie afazji
Afazja - wskazówki do pracy na lekcji. Diagnoza dziecka: Afazja motoryczna, obniżona sprawność aparatu artykulacyjnego, zaburzenia słuchu fonematycznego i pamięci słuchowo – czuciowej. Zaburzona płaszczyzna semantyczna i gramatyczna języka. Dziecko z afazją nie jest upośledzone umysłowo – sprawność intelektualna lokuje się na poziomie normy przewidzianej dla wieku ! Dziecko: 1. Nie rozumie poleceń złożonych. 2. Ma problemy ze zrozumieniem dłuższych wypowiedzi. 3. Ma zaburzony słuch fonematyczny – wyrazy podobne brzmieniowo są dla niego trudne do zrozumienia, myli ich znaczenie np. półka- bułka, Tomek – domek, bazie – Basie; uczeń na pytanie: co jadł na śniadanie może odpowiedzieć, że jadł dzisiaj półkę. Dziecko nie dostrzeże błędu. 4. Ma problemy zarówno z czytaniem głośnym jak i z czytaniem cichym ( płynność czytania, poprawność czytania, intonacja, zrozumienie czytanego tekstu). 5. W pisaniu i czytaniu myli litery kształtopodobne. 6. Ma problemy z pisaniem, czytaniem i wypowiadaniem wyrazów wielosylabowych. 7. Buduje wypowiedzi niepoprawne pod względem gramatycznym, logicznym i semantycznym. 8. Ma problemy z prawidłowym używaniem konstrukcji przyimkowych. 9. Nie rozumie przenośni, dygresji – odczytuje je dosłownie; dla niego „dzisiaj wstałem lewą nogą” oznacza, że lewą nogę położyłem jako pierwszą na podłodze. 10. Poziom pisma jest na bardzo niskim poziomie – dziecko opuszcza znaki interpunkcyjne, znaki diakrytyczne, ma problem z utrzymaniem się w liniaturze – nie ma wady wzroku, zaburzona jest tylko spostrzegawczość wzrokowa. 11. Ma problemy z kategoryzowaniem, uogólnianiem, wyciąganiem wniosków, ponieważ to wymaga myślenia abstrakcyjnego. 12. Pamięć słuchowa jest na bardzo niskim poziomie. 13. Ma problemy z koncentracją uwagi. Wskazówki do pracy z uczniem: Uczeń powinien siedzieć w bliskim sąsiedztwie nauczyciela. Mówiąc do klasy, należy utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem. 1. Należy wydawać proste polecenia. Po każdym poleceniu należ odczekać chwilę na wykonanie zadania – dziecko musi mieć czas na przetworzenie usłyszanego komunikatu. 2. Należy upewnić się, że dziecko zrozumiało polecenie, w razie konieczności należy je powtórzyć. 3. Należy zadawać dziecku jasno sformułowane pytania wymagające jednoznacznej odpowiedzi. 4. Należy dać dziecku więcej czasu na przygotowanie się do rozmowy. 5. Należy doskonalić technikę pisania z pamięci – dziecko popełnia wtedy stosunkowo mało błędów. 6. Sprawdziany, kartkówki powinny mieć formę zadań zamkniętych lub formę testu wyboru odpowiedzi – maksymalnie 3 odpowiedzi do wyboru! 7. Należy zaznaczać w podręczniku treści konieczne do opanowania ( podkreślenie). 8. Należy przygotowywać dla dziecka notatki, które są konkretne i napisane prostym językiem lub przygotowywać ksero z zaznaczonymi najważniejszymi treściami. 9. Podczas lekcji stwarzać możliwość do interakcji społecznych ( praca w parach lub w małych grupach). 10. Stosować na lekcji materiał poglądowy, nowe wiadomości podawane tylko w formie ustnej są dla dziecka niezrozumiałe. 11. W miarę możliwości pozwolić na korzystanie podczas lekcji z komputera. 12. Jeśli podczas lekcji konieczna jest praca z tekstem, nauczyciel powinien powoli przeczytać dziecku ten tekst – podczas sprawdzianu / egzaminu zewnętrznego, w myśl obowiązujących przepisów, dziecko będzie miało nauczyciela wspomagającego, który będzie mu czytał tekst. 13. Podczas pracy na lekcji włączamy dziecko do działań – stawiamy przed nim zadania, które jest w stanie wykonać i odnieść sukces edukacyjny na forum klasy.
Dyskalkulia- objawy z szkole i w życiu codziennym
Zapraszamy do zapoznania się z podstawowymi objawami dyskalkulii. Jeśli dostrzegają Państwo podobne symptomu u swoich pociech, zachęcamy do konsultacji ze specjalistami.
Alternatywne sposoby spędzania czasu. Czy można się bawić bez stosowania używek?
Zapraszamy do przeczytania artykułu.
ZABAWY ROZWIJAJĄCE MOWĘ DZIECKA
ZABAWY ROZWIJAJĄCE MOWĘ DZIECKA
Ćwiczenia sprawności grafomotorycznej
Ćwiczenia sprawności grafomotorycznej
Ćwiczenia na koncentrację uwagi
Ćwiczenia na koncentrację uwagi
ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE FUNKCJĘ WZROKOWĄ
ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE FUNKCJĘ WZROKOWĄ
Przykładowe ćwiczenia doskonalące słuch fonematyczny
Przykładowe ćwiczenia doskonalące słuch fonematyczny
PRZYKŁADOWE ĆWICZENIA DOSKONALĄCE PAMIĘĆ
PRZYKŁADOWE ĆWICZENIA DOSKONALĄCE PAMIĘĆ
Jak czytać opinię Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej??
Wyjaśnienie niektórych pojęć.
Wychowanie lękliwego dziecka.
Wszystkie dzieci przejawiają zwykle takie zachowania, jakich - ich zdaniem - oczekuje od nich otoczenie (przynajmniej do czasu, aż zaczynają dorastać). Gdy zmuszamy dziecko, aby postępowało niezgodnie z własnym temperamentem, często budzi się w nim gniew lub zaczyna odczuwać paniczny strach, ponieważ nie czuje się na siłach, by sprostać naszym oczekiwaniom. Nie powinniśmy więc wymagać od lękliwego dziecka, aby było stanowcze i odważne, można jednak nauczyć je radzić sobie w sytuacjach tego wymagających.
Jak postępować z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo
Porady dla rodziców oraz nauczycieli
Zasady postępowania z dzieckiem leworęcznym
Zapraszamy do zapoznania się z zasadami postępowania z dzieckiem leworęcznym.
Wskazówki dotyczące postępowania z dzieckiem dyslektycznym
PRACA Z DZIECKIEM DYSLEKTYCZNYM; POMYSŁY PRAKTYCZNE: TYGODNIOWE ĆWICZENIA POPRAWNEJ PISOWNI -SAMODZIELNA PRACA STARSZYCH UCZNIÓW;