Wschowska Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna działa od 1 września 1970 roku. Fundamentem poradni był Wschowski Ośrodek Selekcyjny funkcjonujący w mieście w latach 60-tych. Jego zadaniem było wykrywanie niedorozwojów umysłowych u dzieci
i kierowanie ich do szkół specjalnych.
Powiatowa Poradnia Wychowawczo-Zawodowa, bo taką nazwę nosiła ówcześnie, mieściła się w zabytkowej kamieniczce przy Placu Jedności Robotniczej 3. Początki były trudne i obfitowały w problemy lokalowe. Pierwotnie zajmowała tylko jedno pomieszczenie, które nie odpowiadało standardom wymaganym dla gabinetów specjalistycznych. Z tego też powodu, znaczną część działalności diagnostycznej przeniesiono na teren szkół działających w mieście.
Opiekę merytoryczną nad Poradnią sprawowała Wojewódzka Poradnia Wychowawczo-Zawodowa w Zielonej Górze a zwłaszcza Pani Mira Dąbrowska, uczestnik ważniejszych działań wschowskiej poradni.
Pierwszą kadrę poradni stanowiły trzy osoby. Funkcję kierownika powierzono Bożenie Chmielowicz, stanowisko psychologa objął Antoni Chmielewski a sekretarzem została Jadwiga Karaczewska.
Ze względu na bardzo małą obsadę kadrową, głównie realizowane były zadania związane z poradnictwem zawodowym
i rozpoznawaniem przyczyn niepowodzeń w nauce.
Największymi kłopotami z jakimi borykała się Poradnia , był brak wielu podstawowych testów badawczych.
W 1972r. w związku z remontem kamieniczek, Poradnia została przeniesiona do jednego pomieszczenia w Szkole Podstawowej nr 2 we Wschowie. Trudne warunki lokalowe nie sprzyjały rozwojowi zarówno poradni jak i rozwojowi kadry.
We wrześniu 1974r. Poradnia otrzymała nową lokalizację na II piętrze budynku przy ulicy Daszyńskiego 2. Uzyskano pięć nowych pomieszczeń , w których obok sekretariatu i gabinetu dyrektora, urządzono gabinet psychologiczny, pedagogiczny, logopedyczny oraz pracownię poradnictwa zawodowego. Wszystkie gabinety zostały wyposażone w nowy sprzęt, zakupiono podstawowe wyposażenie gabinetu logopedycznego. Wyposażenie niezbędne gdyż, dyrektor Poradni ukończyła studia podyplomowe w zakresie logopedii na UMSC w Lublinie. Istniało też, olbrzymie zapotrzebowanie środowiska na prowadzenie terapii logopedycznej.
Przybyli też Poradni kolejni pracownicy, byli to pedagog Bożena Rogozińska i psycholog Henryk Gasiula.
Rejonem działania Poradni był cały powiat wschowski.
Statut nowej placówki przedstawiał nam „ … poradnię jako placówkę oświatowo-wychowawczą, typu specjalnego, zadaniem której jest udzielenie pomocy dzieciom i młodzieży, rodzicom i opiekunom, nauczycielom i wychowawcom w dziedzinie zapobiegania trudnościom wychowawczym oraz ich rozwiązywaniu, jak i wyboru przez młodzież kierunku kształcenia i zawodu …”
W roku 1975 doczekaliśmy się zmian terytorialnych województw i Wschowa została przyłączona do województwa leszczyńskiego. Zmienił się również rejon działania Poradni, która nosiła nazwę Miejska Poradnia Wychowawczo-Zawodowa i swoim zasięgiem obejmowała rejon miasta i gminy Wschowa, miasta i gminy Szlichtyngowa, gminę Wijewo gminę Mochy i gminę Włoszakowice.
Poradnia wschowska podlegała pod Wojewódzką Poradnię Wychowawczo-Zawodową w Lesznie a nadzór pedagogiczny sprawowało Kuratorium Oświaty i Wychowania w Lesznie.
Poradnia stanęła w obliczu nowych zadań, związanych m.in. z wyrównywaniem startu szkolnego, wczesnego wykrywania i korygowania nieharmonijnego rozwoju dzieci przedszkolnych. Nowe zadania zapoczątkowały powstanie w poradni specjalistycznych działów takich jak :
· terapii i diagnozy logopedycznej,
· niedostosownia społecznego,
· trudności w nauce szkolnej,
· dojrzałości szkolnej,
· selekcji,
· poradnictwa zawodowego.
W Poradni zatrudniono nowych pracowników merytorycznych pedagoga Brygidę Romanowicz oraz Jolantę Józefiak.
Obsada kadrowa poszczególnych działów przedstawiała się następująco :
niedostosowanie społeczne – mgr A. Chmielewski,
· selekcja – mgr H. Gasiula,
· trudności w nauce – mgr B. Rogozińska,
· dojrzałość szkolna – mgr B. Romanowicz,
· poradnictwo zawodowe – Jolanta Józefiak,
· logoterapia – mgr B. Chmielowicz.
Dobre warunki lokalowe, nowe obowiązki, młoda kadra oraz szybki rozwój oświaty przyczynił się również do gwałtownego rozwoju wschowskiej poradni. Pracownicy oprócz specjalistycznych badań, podejmowali liczne szkolenia dla nauczycieli,organizowano wystawy pomocy naukowych w Lesznie, wydawano liczne materiały metodyczne oraz konspekty zajęć.
W 1976r. z Poradni odchodzą A. Chmielewski i H. Gasiula a zostają zatrudnione psycholog R.Giżyńska i B. Branicka, na ½ etatu. W 1977 roku na miejsce R.Giżyńskiej i B. Branickiej została zatrudniona psycholog Katarzyna Klak-Korona, w roku 1979 na miejsce B.Romanowicz zatrudniono Barbarę Majer do działu opieki nad dzieckiem przedszkolnym oraz psychologa Teresę Mocek i A. Bobowską na ½ etetu.
W roku 1982 na emeryturę odeszła sekretarz Poradni Pani
Jadwiga Karaczewska, na jej miejsce przyjęto Panią Krystynę Doga.
Od roku 1984 obserwujemy w Poradni ponownie ruch kadrowy. Do pracy zostaje przyjęta socjolog Alicja Swat a odchodzi pedagog B. Majer i psycholodzy T. Mocek oraz A.Bobowska w 1987 pracę w Poradni zaczyna psycholog Barbara Moczulska ,
w 1989 pedagog Magdalena Lisowska – Ast oraz Dorota Starżyk-Buczek a w 1991 pedagog Krystyna Dębicka. Zatrudnieni pedagodzy i psycholodzy poradni podejmują kolejne wyzwania a ścisła specjalizacja w poszczególnych działach , to kolejne lata propagowania wśród uczniów i nauczycieli poradnictwa i pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
W roku 1992 doczekaliśmy się ponownych zmian, została zlikwidowana Wojewódzka Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Lesznie a nasza Poradnia z dniem 1 października 1993 roku zaczęła funkcjonować jako publiczna placówka o nazwie Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna. Terenem jej działania były miasto i gmina Wschowa i Szlichtyngowa oraz gminy Wijewo i Przemęt.
Funkcję dyrektora nadal pełniła Bożena Chmielowicz .
Pożegnaliśmy w tym czasie, odchodzącą na emeryturę pedagog Jolantę Józefiak a do pracy zwerbowano psycholog Stanisławę Raus .
Poradni przybywało zadań, praca jednak nie zmieniła się : zebrania z rodzicami, rady pedagogiczne, kursy, szkolenia, badania dzieci. Z inicjatywy pracowników poradni powstała świetlica terapeutyczna TPD, prowadzona przy ścisłej współpracy z Urzędem Miasta i Gminy Wschowa. Świetlica była pod opieką niezastąpionej pedagog Krystyny Dębickiej ,aż do 2001 roku. Ponadto uruchomiono „Telefon Zaufania” oraz wprowadzono do terapii jąkania metodę „Echa”
Zmiany terytorialne w kraju przyniosły również zmianę przynależności Poradni, Wschowa weszła w skład Powiatu Nowosolskiego. Od 1 stycznia 1999r. organem prowadzącym Poradnię było Starostwo Powiatowe w Nowej Soli, nadzór pedagogiczny sprawowała Pani Sławomira Morawska z ramienia Kuratorium Oświaty w Gorzowie, Delegatura w Zielonej Górze.
Samodzielność ekonomiczną Poradni pogłębiło przybycie nowej i niezbędnej siły w postaci księgowej Pani Anety Wolak - Bieleckiej . W tym czasie, pożegnaliśmy również odchodzącą na emeryturę pedagog Krystynę Dębicką. Mieliśmy jednak jeszcze okazję z nią popracować, gdyż natłok zadań umożliwił zatrudnienie jej na ½ etatu do kończ czerwca 2001 roku.
Rokiem przełomowym dla Poradni okazał się rok 2001.Powstał Powiat Wschowski, który przejął prowadzenie Poradni. Zaistniałe zmiany postrzegaliśmy bardzo pozytywnie. Od samego początku organ prowadzący, rozumiał potrzeby poradni, związane m.in. z koniecznością zmiany siedziby placówki.
Doczekaliśmy się również zmiany na stanowisku dyrektora, po 32 latach, odeszła od nas na zasłużoną emeryturę Bożena Chmielowicz a stanowisko objęła Stanisława Raus . Nie pożegnaliśmy się jednak na zawsze z Panią Bożeną Chmielowicz, gdyż pracowała jeszcze w poradni jako logopeda, na ½ etatu do sierpnia 2004 roku. Nasze szeregi zasiliły nowe młode siły w postaci, psychologa Marka Michalskiego oraz pedagog Magdaleny Józefiak-Mieżowiec, która była razem z nami do sierpnia 2004r. i odeszła do Szkoły Podstawowej w Lginiu.
Starania Pani Dyrektor Bożeny Chmielowicz oraz Starostwa Powiatowego nie poszły na marne i 13 maja 2003 roku nastąpiło uroczyste otwarcie nowej siedziby we Wschowie przy ulicy Zacisze 1. Uroczystość została połączona z obchodami 33 rocznicy powołania placówki.
W starej siedzibie, przy ulicy Daszyńskiego, nie tylko brakowało pomieszczeń badawczych, były też utrudnione warunki architektoniczne / wąski korytarz /, co nie sprzyjało właściwej atmosferze pracy badawczej i terapeutycznej.
Nowa siedziba została dostosowana do przyjmowania dzieci niepełnosprawnych. Oprócz sekretariatu i gabinetu dyrektora, Poradnia posiadała siedem nowocześnie wyposażonych gabinetów. Wyposażenie meblowe do sali poradnictwa zawodowego zostało przekazane nieodpłatnie przez Wschowską Fabrykę Mebli , a wyposażenie gabinetu małego dziecka zasponsorowała poznańska IKEA. Gabinet rehabilitacji wyposażono w podstawowy sprzęt przeznaczony do terapii ruchowej. Nareszcie mieliśmy warunki, sprzyjające wykonywaniu naszych zadań.